سفارش تبلیغ
تبلیغات در پارسی بلاگ

 

 

 

 

دعواسخن چین بدبخت هیزم کش استدعوا

 

سخن میان دو دشمن چنان گوی که گر دوست گردند شرم زده نشوی.

میان دوکس جنگ چون آتش است

سخن چین بدبخت هیزم کش است

کنند این و آن خوش دگرباره دل

وی اندر میان کوربخت و خَجِل

میان   دو تن   آتش   افروختن

نه عقل است و خود در میان سوختن

گلستان سعدی باب هشتم در آداب صحبت(آداب همنشینی واجتماعی ...)

با تصحیح  حسین استاد ولی ص260

 



 

 




تاریخ : پنج شنبه 94/2/31 | 12:40 عصر | نویسنده : سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی | نظر


 

به نام خدا

دوبیتی ناقابل از بنده تقدیم شما


**درفراق همسر عزیز**


**این شعر برای عزیزی سرودم که همسر مهربان و وفادارش رو از دست داده بود.


چراغ خانه ام بودی ورفتی

           تونوردیده ام بودی ورفتی

همیشه زنده ای درخاطرمن

         شفای سینه ام بودی ورفتی


سیداصغر سعادت میرقدیم


 




تاریخ : پنج شنبه 94/2/31 | 12:57 صبح | نویسنده : سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی | نظر

 

 

 

 

درتصاویرحکاکی شده بر سنگ های تخت جمشید

هیچکس عصبانی نیست!

هیچکس سوار بر اسب نیست!

هیچکس را درحال تعظیم نمی بینید!

در بین این صدها پیکر تراشیده شده حتی یک تصویر برهنه وجود ندارد!

این ها اصالت ما هستند:

مهربانی، خوشرویی، قدرت، احترام، ادب و نجابت.


 
 ارسالی از طرف

+ شوالیه  





تاریخ : سه شنبه 94/2/29 | 12:35 صبح | نویسنده : سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی | نظر

 



به نام خدا

تک بیتی ناقابل از بنده تقدیم شما

 

کلیک کنید:چشمان دلربا

 



دل می رباید  از  من   چشمان  نازنینت

به به چه خوش درخشند برصورت سَمینت

سیداصغر سعادت میرقدیم


گل تقدیم شماضمنا به آثار مثبت ومنفی چشم توجه شودگل تقدیم شما

 

گل تقدیم شماآثار مثبت کنترل چشم - تبیان


***چشم چرانى , کنترل چشم*** 

 




تاریخ : دوشنبه 94/2/28 | 7:10 عصر | نویسنده : سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی | نظر

 


گل تقدیم شماچشم مستانه معشوقهگل تقدیم شما

      کلیک کنید

 

به نام خدا


تک بیتی از بنده تقدیم شما

 

 

چشم جادویی


چشم جادویی تو در دل من کرده اثر

وای برعاشق دلداده که بنموده نظر

 

سیداصغرسعادت میرقدیم


گل تقدیم شماضمنا به آثار مثبت ومنفی چشم توجه شودگل تقدیم شما

 

گل تقدیم شماآثار مثبت کنترل چشم - تبیان


***چشم چرانى , کنترل چشم*** 

 

حافظ علیه الرحمه می گوید:

مُدامم مست می دارد نسیم جعد گیسویت

خرابم می کند هردم فریب چشم جادویت

 


 




تاریخ : یکشنبه 94/2/27 | 7:19 عصر | نویسنده : سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی | نظر


احادیثی از پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلّم


لَا فَقْرَ أَشَدُّ مِنَ الْجَهْلِ وَ لَا مَالَ أَعْوَدُ مِنَ الْعَقْل‏ 


هیچ تهیدستی سخت تر از نادانی و هیچ مالی سودمندتر از عقل نیست .

کافی(ط-الاسلامیه) ج 1 ، ص 25 و 26 ، ح 25 - محاسن ص 17 - تحف العقول ص 6

 

ثَلَاثٌ مَنْ کُنَّ فِیهِ فَهُوَ مُنَافِق‏ : ْ إِذَا حَدَّثَ کَذَبَ وَ إِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَ إِذَا اؤْتُمِنَ خَان‏


نشان منافق سه چیز است : 1 - سخن به دروغ بگوید . 2 - از وعده تخلف کند .3 - در امانت خیانت نماید .

تحف العقول ص 316


لَا یَنَالُ شَفَاعَتِی مَنْ أَخَّرَ الصَّلَاةَ بَعْدَ وَقْتِهَا


کسی که نماز را از وقتش تأخیر بیندازد، (فردای قیامت) به شفاعت من نخواهد رسید


(بحارالانوار – ج80 ص 20)

محاسن ص 80

پیامبر خدا ( صل الله علیه آله ) فرموده اند: «لَا ینَالُ شَفَاعَتِى غَداً مَنْ أَخَّرَ الصَّلَاةَ الْمَفْرُوضَةَ بَعْدَ وَقْتِهَا».  ( شفاعت من در قیامت شامل کسى که نمازهاى واجبش را در وقت آن نخواند نمى شود. »
أمالى الصدوق، ص 399


أَبغَضُ الحَلالِ اِلَی اللهِ الطَّلاقُ .


منفورترین چیزهای حلال در پیش خدا طلاق است .


نهج الفصاحه ص 157 ، ح 16



خَیْرُ الْأَصْحَابِ مَنْ قَلَّ شِقَاقُهُ وَ کَثُرَ وِفَاقُه‏ .


بهترین یاران کسی است که ناسازگاریش اندک باشد و سازگاریش بسیار

مَنْ رَدَّ عَنْ عِرْضِ أَخِیهِ الْمُسْلِمِ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ الْبَتَّة


هرکس آبروی مؤمنی را حفظ کند، بدون تردید بهشت بر او واجب شود.

ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ص 145 - الجعفریات(الاشعثیات) ص 198


الْعِبَادَةُ سَبْعُونَ جُزْءً أَفْضَلُهَا جُزْءً طَلَبُ الْحَلَال‏


عبادت هفتاد جزء است و بالاترین و بزرگترین جزء آن کسب حلال است.

مستدرک الوسایل و مستنبط المسایل ج 13 ، ص 12 ، ح 14585


اتَّقُوا فِرَاسَةَ الْمُؤْمِنِ فَإِنَّهُ یَنْظُرُ بِنُورِ اللَّه‏


از فراست مؤمن بترسید که چیزها را با نور خدا می نگرد .

کافی(ط-الاسلامیه) ج 1 ، ص 218 ، ح 3


أَحَبُّ الْعِبَادِ إِلَى اللَّهِ الْأَتْقِیَاءُ الْأَخْفِیَاء


محبوبترین بندگان در پیش خدا پرهیزگاران گمنامند .

مجموعه ورام ج 1 ، ص 5


تنبیه الخواطر معروف به مجموعه ورام ج 2 ، ص 123


انَّ الدینارَ وَ الدُّرهَمَ اَهْلَکا مَنْ کانَ قَبلکُمْ و هُما مُهْلِکاکُمْ.


همانا دینار و درهم پیشینیان شما را به هلاکت رساند و همین دو نیز هلاک کننده شماست.

کافی(ط-الاسلامیه) ج 2 ، ص 316 ، ح 6

أَحَبُّ الطَّعَامِ إِلَى اللَّهِ مَا کَثُرَتْ عَلَیْهِ الْأَیْدِی‏


بهترین غذاها در پیش خدا آن است که گروهی بسیار بر آن بنشیند .

نهج الفصاحه ص 169 ، ح 82


طَلَبُ الْعِلْمِ فَرِیضَةٌ عَلَى کُلِّ مُسْلِمٍ أَلَا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ بُغَاةَ الْعِلْم‏


طلب علم بر هر مسلمانی واجب است، همانا خدا جویندگان علم را دوست دارد.

کافی(ط-الاسلامیه) ج 1 ، ص 30 ، ح 1


  ادْعُوا اللَّهَ وَ أَنْتُمْ مُوقِنُونَ بِالْإِجَابَةِ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ لَا یَسْتَجِیبُ دُعَاءً مِنْ قَلْبِ غَافِلٍ لَاهٍ.


خدا را بخوانید و به اجابت دعای خود یقین داشته باشید و بدانید که خداوند دعارا از قلب غافل بی خبر نمی پذیرد .

بحارالانوار(ط-بیروت) ج 90 ، ص 321


إِذَا أَحَبَّ اللَّهُ تَعَالَى عَبْدًا حَمَاهُ الدُّنْیَا ، کَمَا یَظَلُّ أَحَدُکُمْ یَحْمِی سَقِیمَهُ الْمَاءَ

وقتی خداوند بندهای را دوست دارد ، دنیا را از او منع میکند چنانکه شما مریض خویش را از نوشیدن آب منع میکنید .


امالی الجرجانی
رقم الحدیث: 130

نهج الفصاحه ص 179 ، ح 137


أَخْوَفُ مَا أَخَافُ عَلَى أُمَّتِی طُولُ الْأَمَلِ ، وَاتِّبَاعُ الْهَوَى ،


بر امت خویش بیش از هر چیز از هوس و آرزوی دراز بیم دارم .


خصال ص 51


کنز العمال ، ج 3 ، ص 490 ، ح 7553





تاریخ : شنبه 94/2/26 | 12:36 عصر | نویسنده : سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی | نظر




تاریخ : شنبه 94/2/26 | 12:21 صبح | نویسنده : سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی | نظر

بعثت پیامبر اسلام حضرت محمد

مصطفی صلی الله علیه وآله وسلم

"بعثت، در لغت به معنی برانگیختن، برانگیزاندن، فرستادن، بیدار کردن وزنده کردن است و در اصطلاح فرستادن خدای متعال است، انسانی را به سوی بشریت تا آنان را به راه حق وحقیقت دعوت کند.1

به طوری که در آیات قرآن و احادیث اهل بیت (ع) بیان گردیده است، خداوند متعال در زمان‌های مناسب پیامبرانی را برای هدایت مردم برانگیخته وهیچ قومی را بدون راهنمای الهی وانگذاشته است.

 

نوید بعثت پیامبر (ص)

برخی از خصوصیات و نشانه‌های ظهور آن حضرت در کتب واخبار ادیان پیشین مطرح بوده وبسیاری از اهل کتاب واعراب مشرک نیز با آن آشنائی قبلی داشتند.

قرآن کریم در این زمینه می‌فرماید:

« الَّذِینَ ءَاتَیْنَهُمُ الْکِتَابَ یَعْرِفُونَهُ‏  کَمَا یَعْرِفُونَ أَبْنَآءَهُمْ وَ إِنَّ فَرِیقًا مِّنْهُمْ لَیَکْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ یعلمون» (بقره/146)

«کسانی که به ایشان کتاب (آسمانی) داده‌ایم، همان گونه که پسران خود را می‌شناسند، او (محمد) را می‌شناسند و مسلماً گروهی از ایشان حقیقت را نهفته می‌دارند، و خودشان هم می‌دانند.»

بعثت،انقلابی بزرگ بر ضد جهل، گمراهی، فساد وتباهی است و سزاوار منت گذاری خداوند ودر بردارنده حکمت وتربیت است:

 

«لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ إِذْ بَعَثَ فِیهِمْ رَسُولًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ یَتْلُواْ عَلَیْهِمْ ءَایَتِهِ‏ وَ یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ وَإِن کَانُواْ مِن قَبْلُ لَفِى ضَلَالٍ مُّبِینٍ » (آل‌عمران/164)

«به یقین،خدا بر مؤمنان منّت نهاد (که) پیامبری از خودشان در میان آنان برانگیخت،تا آیات خود را بر ایشان تلاوت کند و پاکشان گرداند وکتاب وحکمت به آنان بیاموزد، و قطعاً پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند.»

حضرت علی (ع) درباره فلسفه بعثت پیامبر خاتم (ص) می‌فرمایند:

«....خداوند سبحان، برای وفای به وعده خود و کامل گردانیدن دوران نبوّت، حضرت محمّد (ص) را مبعوث کرد؛ و از همه پیامبران پیمان پذیرش نبوت او را گرفته بود، نشانه‌های او شهرت داشت؛ و تولدش بر همه مبارک بود. در روزگاری که مردم روی زمین دارای مذاهب پراکنده، خواسته‌های گوناگون و روش‌های متفاوت بودند؛ عده‌ای خدا را به پدیده‌ها تشبیه کرده وگروهی نام‌های ارزشمند خدا را انکار وبه بت‌ها نسبت می‌دادند وبرخی به غیر خدا اشاره می‌کردند. پس خدای سبحان، مردم را به وسیله پیامبر (ص) از گمراهی نجات داد وهدایت کرد واز جهالت رهایی بخشید. سپس دیدار خود را برای پیامبر (ص) برگزید وآنچه نزد خود داشت برای او پسندید واو را با کوچ دادن از دنیا گرامی داشت...»2

همراه اولین نزول وحی ودر لحظه بعثت،حوادثی بزرگ اتفاق افتاد که از آن جمله می‌توان به شنیده شدن صدای ناله‌ای اشاره کرد که حضرت علی (ع) در باره آن می‌فرمایند: «صدای ناله شیطان را در هنگام نزول اولین وحی به آن حضرت شنیدم، عرض کردم یا رسول الله این ناله چیست؟ فرمود: این شیطان است که چون از اطاعت شدن ناامید شده چنین به ناله درآمده است.»

آغاز بعثت در غار حرا با نزول آیاتی از سوره مبارکه علق همراه بوده است، اما در این که بعثت در چه زمانی رخ داده است، اختلاف‌نظر وجود دارد و همین باعث اختلاف در زمان نزول قرآن نیز شده است. عده‌ای بعثت را در 27 رجب می‌دانند، برخی دیگر آنرا در  17، 18 و یا 24 ماه رمضان می پندارند و عده‌ای ربیع‌الاول را ماه مبعث برمی‌شمارند.

حضرت محمد-ص-

دانشمندان اهل سنّت برای اثبات بعثت در ماه مبارک رمضان به آیات سوره بقره، دخان و قدر استناد نموده‌اند، آنان می‌گویند در قرآن، نامی از رجب و بعثت در آن وجود ندارد. آن‌چه قرآن بر آن دلالت دارد نزول آن در ماه رمضان و شب قدر می باشد و چون بعثت پیامبر (ص)‌با نزول قرآن همراه بوده، بنابر این بعثت نیز در ماه رمضان به وقوع پیوسته است.

صاحب کتاب التمهید چنین می‌گوید:

براساس روایات اهل بیت (علیهم السلام) بعثت در ماه رجب واقع شده است، اما  قرآن به عنوان کتاب آسمانی، سه سال بعد از آن بر پیامبر نازل شده است و در این سه سال پیامبر (ص)‌دعوت مخفیانه داشتند. پس از آن دعوت علنی حضرت آغاز شد. که مقارن با آن نزول پیوسته قرآن هم آغاز گردید.3

 

شیعه بر این باور است بعثت پیامبر (ص) طبق برخی روایات روز 27 رجب4 پنج سال پس از تجدید بنای کعبه، در سن چهل سالگی آن حضرت اتفاق افتاد. مستند این سخن روایات فراوانی است که از اهل بیت (ع) به ما رسیده است.

 زمانی که حضرت مانند همیشه در غار حرا واقع در کوه نور مشغول راز ونیاز با معبود خویش بود فرشته وحی از جانب پروردگار نازل می‌شود وآن حضرت را به خواندن فرا می‌خواند: ای محمد بخوان، پیامبر فرمود: چه بخوانم؟ پس جبرئیل آیاتی از قرآن را عرضه کرد:

 

« اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِى خَلَقَ،خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ،اقْرَأْ وَ رَبُّکَ الْأَکْرَمُ، الَّذِى عَلَّمَ بالقلم، عَلَّمَ الْإِنسَانَ مَا لَمْ یَعْلَمْ » (آیات 1- 5)

«بخوان به نام پروردگارت که آفرید. انسان را از ع‍َلَق آفرید. بخوان، وپروردگار تو کریمترین است. همان کس که به وسیله قلم آموخت، آنچه را که انسان نمی‌دانست آموخت.»5

همراه اولین نزول وحی ودر لحظه بعثت،حوادثی بزرگ اتفاق افتاد که از آن جمله می‌توان به شنیده شدن صدای ناله‌ای اشاره کرد که حضرت علی (ع) در باره آن می‌فرمایند:

«صدای ناله شیطان را در هنگام نزول اولین وحی به آن حضرت شنیدم، عرض کردم یا رسول الله این ناله چیست؟ فرمود: این شیطان است که چون از اطاعت شدن ناامید شده چنین به ناله درآمده است.»

 

تنظیم: گروه دین و اندیشه تبیان


[1] - لغت‌نامه دهخدا، واژه بعثت.

[2] - نهج‌البلاغه؛ ترجمه محمد دشتی، ص 39، خطبه اول

[3] - معرفت، محمد هادی، التمهید فی علوم القرآن، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ج1، ص 81 و 82

[4] - سبحانی، جعفر؛ فروغ ابدیت، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، 1373، ج 1،ص 233

[5] - ابن هشام، سیره ابن هشام، ج 1، ص 236.

 

***راز بزرگ رسالت***

http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=129338






تاریخ : شنبه 94/2/26 | 12:20 صبح | نویسنده : سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی | نظر

 

عکس و تصویر شناسنامه آیت الله بهجت

عکس و تصویر آمده ایم که بازندگی کردن قیمت پیداکنیم، نه به هرقیمتی زندگی کنیم! آیت الله بهجت

ماآمده ایم که زندگی کنیم تاقیمت پیداکنیم نه اینکه باهرقیمتی زندگی کنیم

زندگی ماحکایت یخ فروشی است که ازاوپرسیدند، فروختی ؟!!

گفت:نه، ولی تمام شد!!!

از آیت الله بهجت ره

عکس و تصویر آیت الله بهجت

عکس و تصویر درس زندگی از آیت الله بهجت

عکس و تصویر آیت الله بهجت ره

عکس و تصویر آیت الله بهجت

عکس و تصویر آیت الله بهجت

عکس و تصویر آیت الله بهجت

عکس و تصویر آیت الله بهجت ره

عکس و تصویر آیت الله بهجت

عکس و تصویر آیت الله بهجت ره

 




تاریخ : جمعه 94/2/25 | 8:1 عصر | نویسنده : سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی | نظر

       احادیثی از امام هفتم

امام موسی بن جعفر علیهماالسلام

 

قالَ الإمام موسى بن جعفر الکاظم (علیه السلام) : وَجَدْتُ عِلْمَ النّاسِ فى أرْبَع: أَوَّلُها أنْ تَعْرِفَ رَبَّکَ، وَالثّانِیَةُ أنْ تَعْرِفَ ما صَنَعَ بِکَ، وَالثّالِثَةُ أنْ تَعْرِفَ ما أرادَ مِنْکَ، وَالرّبِعَةُ أنْ تَعْرِفَ ما یُخْرِجُکَ عَنْ دینِکَ.

([ کافى: ج 1، ص 50، ح 11، أعیان الشیعة: ج 2، ص 9، نزهة النّاظر: ص 121، ح 1.])

امام هفتم حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمود: تمام علم مردم را در چهار مورد شناسائى کرده ام:

اوّلین آن ها این که پروردگار و آفریدگار خود را بشناسى و نسبت به او شناخت پیدا کنى.

دوّم، این که بفهمى که از براى وجود تو و نیز براى بقاء حیات تو چه کارها و تلاش هائى صورت گرفته است.

سوّم، بدانى که براى چه آفریده شده اى و منظور چه بوده است.

چهارم، معرفت پیدا کنى به آن چیزهائى که سبب مى شود از دین و اعتقادات خود منحرف شوى (یعنى راه خوشبختى و بدبختى خود را بشناسى و در جامعه چشم و گوش بسته حرکت نکنى).


امام موسى ‏بن‏ جعفر علیه السلام مى‏ فرمایند:

«النَّظَرُ الى وَجْهِ الْعالِمِ حُبّاً لَهُ عِبادَة»

« نگاه به صورت عالم از روى محبت، عبادت است».

وسائل 18/ 458

قالَ الإمام موسى بن جعفر الکاظم (علیه السلام) : ما مِنْ بَلاء یَنْزِلُ عَلى عَبْد مُؤْمِن فَیُلْهِمُهُ اللّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الدُّعاءَ إِلاّ کانَ کَشْفُ ذلِکَ الْبَلاءِ وَشیکاً، وَ ما مِنْ بَلاء یَنْزِلُ عَلى عَبْد مُؤْمِن فَیُمْسِکُ عَنِ الدُّعاءِ إلاّ کانَ ذلِکَ الْبَلاءُ طَویلاً، فَإذا نَزَلَ الْبَلاءُ فَعَلَیْکُمْ بِالدُّعاءِ وَ التَّضَرُّعِ إلَى اللّهِ عَزَّ وَ جَلَّ.

([ اصول کافی: ج 2، ص 471، ح 2. وسائل الشّیعة: ج 7، ص 44، ح 8674.])

حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمود : نیست بلائى که بر مؤمن وارد شود مگر آن که به وسبله دعا سریع بر طرف مى گردد; و چنانچه دعا نکند طولانى خواهد، پس هنگامى مصیتى و بلائى وارد شد، به درگاه خداوند دعا و تضرّع کنید

قالَ الإمام موسى بن جعفر الکاظم (علیه السلام) : لَیْسَ مِنْ دَواء إلاّ وَ هُوَ یُهَیِّجُ داءً، وَ لَیْسَ شَیْءٌ فِی الْبَدَنِ أنْفَعَ مِنْ إمْسَاکِ الْیَدِ إلاّ عَمّا یَحْتاجُ إلَیْهِ

([ کافی: ج 8، ص 273، ح 409. وسائل الشّیعة: ج 2، ص 408، ح 2490. بحار: ج 59، ص 68، ح 18.])

حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمود: هیچ داروئى نیست مگر آن که در اثر عوارض جنبى آن دردى دیگر را تهییج و تحریک مى نماید; و هیچ درمانى بهتر و سود مندتر از امساک و خوددارى نیست مگر در حال نیاز و ضرورت.

قالَ الإمام موسى بن جعفر الکاظم (علیه السلام) : بِئْسَ الْعَبْدُ یَکُونُ ذاوَجْهَیْنِ وَ ذالِسانَیْنِ.

([ تحف العقول: ص 291، بحارالأنوار: ج 1، ص 150، ضمن ح 30.])

حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمود: بد شخصى است آن که داراى دو چهره و دو زبان مى باشد، - که در پیش رو چیزى گوید و پشت سر چیز دیگر -.

قالَ الإمام موسى بن جعفر الکاظم (علیه السلام) : إنَّ أهْلَ الاْرْضِ مَرْحُومُونَ ما یَخافُونَ، وَ أدُّوا الاْمانَةَ، وَ عَمِلُوا بِالْحَقِّ.

([ تهذیب الأحکام: ج 6، ص 350، ح 991، وافى: ج 4، ص 433، ح 2273.])

فرمود: اهل زمین مورد رحمت - و برکت الهى - هستند، مادامى که خوف و ترس - از گناه و معصیت داشته باشند -، اداى امانت نمایند و حقّ را دریابند و مورد عمل قرار دهند.

قالَ الإمام موسى بن جعفر الکاظم (علیه السلام) : مَنِ اسْتَشارَ لَمْ یَعْدِمْ عِنْدَ الصَّوابِ مادِحاً، وَ عِنْدَالْخَطإ عاذِراً.

([ نزهة الناظر و تنبیه الخاطر: ص 123، ح 13، بحارالأنوار: ج 75، ص 140، ح 37.])

حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمود: کسى که در امور زندگى خود ـ با اهل معرفت ـ مشورت کند، چنانچه درست و صحیح عمل کرده باشد مورد تعریف و تمجید قرار مى گیرد و اگر خطا و اشتباه کند عذرش پذیرفته است.

قالَ الإمام موسى بن جعفر الکاظم (علیه السلام) : مَنْ لَمْ یَکُنْ لَهُ مِنْ نَفْسِهِ واعِظٌ تَمَکَّنَ مِنْهُ عَدُوُّهُ ـ یعنی الشّیطان ـ.

([ نزهة الناظر و تنبیه الخاطر: ص 124، ح 15.])

حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمود: هر کسى عقل و تدبیرش را مورد استفاده قرار ندهد، دشمنش - یعنى; شیاطین إنسى و جنّى و نیز هواهاى نفسانى - به راحتى او را مى فریبند و منحرف مى شود.

قالَ الإمام موسى بن جعفر الکاظم (علیه السلام) : ما قُسِّمَ بَیْنَ الْعِبادِ أفْضَلُ مِنَ الْعَقْلِ، نَوْمُ الْعاقِلِ أفْضَلُ مِنْ سَهَرِالْجاهِلِ.

([ تحف العقول: ص 213، بحارالأنوار: ج 1، ص 154، ضمن ح 30، و ج 75، ص 312، ضمن ح 1.])

حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمود: چیزى با فضیلت تر و بهتر از عقل، بین بندگان توزیع نشده است، (تا جائى که) خواب عاقل - هوشمند - افضل و بهتر از شب زنده دارى جاهل بى خرد است.

قالَ الإمام موسى بن جعفر الکاظم (علیه السلام) : لا تَدْخُلُوا الْحَمّامَ عَلَى الرّیقِ، وَ لا تَدْخُلُوهُ حَتّى تُطْعِمُوا شَیْئاً.

([ وسائل الشّیعة: ج 2، ص 52، ح 1454.])

حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمود: بعد از صبحانه، بدون فاصله حمّام نروید; همچنین سعى شود با معده خالى داخل حمام نروید، بلکه حتّى الامکان قبل از رفتن به حمّام قدرى غذا بخورید.

قالَ الإمام موسى بن جعفر الکاظم (علیه السلام) : اللَّحْمُ یُنْبِتُ اللَّحْمَ، وَالسَّمَکُ یُذیبُ الْجَسَدَ.

([ وسائل الشیعة: ج 25، ص 78، ح 21240.])

حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمود: خوردن گوشت، موجب روئیدن گوشت در بدن و فربهى آن مى گردد; ولى خوردن ماهى، گوشت بدن را آب و جسم را لاغر مى گرداند.

قالَ الإمام موسى بن جعفر الکاظم (علیه السلام) : مَنْ صَدَقَ لِسانُهُ زَکى عَمَلُهُ، وَ مَنْ حَسُنَتْ نیَّتُهُ زیدَ فى رِزْقِهِ، وَ مَنْ حَسُنَ بِرُّهُ بِإخْوانِهِ وَ أهْلِهِ مُدَّ فى عُمْرِهِ.([ تحف العقول: ص 388، س 17، بحارالأنوار: ج 75، ص 303، ضمن حدیث 25.])

حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمود: هر که زبانش صادق باشد اعمالش تزکیه است، هر که فکر و نیّتش نیک باشد در روزیش توسعه خواهد بود، هر که به دوستان و آشنایانش نیکى و احسان کند، عمرش طولانى خواهد شد.

قالَ الإمام موسى بن جعفر الکاظم (علیه السلام) : اِذا ماتَ الْمُؤْمِنُ بَکَتْ عَلَیْهِ الْمَلائِکَةُ وَ بُقاعُ الاَْرضِ.

([ اصول کافى: ج 1، ص 38، بحارالأنوار: ج 82، ص 177، ح 18.])

حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمود: زمانى که مؤمن بمیرد، ملائکه و ممتازترین قسمتهای زمین براى او گریه مى کنند.

قالَ الإمام موسى بن جعفر الکاظم (علیه السلام) : أداءُ الاْمانَةِ وَ الصِّدقُ یَجْلِبانِ الرِّزْقَ، وَ الْخِیانَةُ وَ الْکِذْبُ یَجْلِبانِ الْفَقْرَ وَ النِّفاقَ.

تحف العقول: ص 297، بحارالأنوار: ج 75، ص 327، ضمن ح 4.

فرمود: امانت دارى و راست گوئى، هر دو موجب توسعه روزى مى شوند; ولیکن خیانت در امانت و دروغ گوئى موجب فلاکت و بیچارگى و سبب تیرگى دل مى باشد.

قالَ الإمام موسى بن جعفر الکاظم (علیه السلام) : أبْلِغْ خَیْراً وَ قُلْ خَیْراً وَ لا تَکُنْ إمَّعَة

 تحف العقول: ص 304، بحارالأنوار: ج 2، ص 21، ح 62، و ج 75، ص 325، ح 2.

حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمود: نسبت به هم نوع خود خیر و نیکى داشته باش، و سخن خوب و مفید بگو، و خود را تابع بى تفاوت و بى مسئولیّت قرار مده.


قالَ الإمام موسى بن جعفر الکاظم (علیه السلام) : تَفَقَّهُوا فى دینَ اللهِ، فَاِنَّ الْفِقْهَ مِفْتاحُ الْبَصیرَةِ، وَ تَمامُ الْعِبادَةِ، وَ السَّبَبُ اِلَى الْمَنازِلِ الرَفیعَةِ وَ الرُّتَبِ الْجَلیلَةِ فِى الدّینِ وَ الدّنیا

 تحف العقول: ص 302، بحارالأنوار: ج 10، ص 247، ح 13.

حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمود: مسائل و احکام اعتقادى و عملى دین را فرا گیرید، چون که شناخت احکام و معرفت نسبت به دستورات خداوند، کلید بینائى و بینش و اندیشه مى باشد و موجب تمامیّت کمال عبادات و اعمال مى گردد; و راه به سوى مقامات و منازل بلندمرتبه دنیا و آخرت است.

قالَ الإمام موسى بن جعفر الکاظم (علیه السلام): فَضْلُ الْفَقیهِ عَلَى العابِدِ کَفَضْلِ الشَّمْسِ عَلَى الْکَواکِبِ، وَ مَنْ لَمْ یَتَفَقَّهْ فى دینِهِ لَمْ یَرْضَ اللّهُ لَهُ عَمَلاً.

تحف العقول: ص 303 و ص 209.

حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمود: ارزش و فضیلت فقیه بر عابد همانند فضیلت خورشید بر ستاره ها است; و کسى که در امور دین فقیه و عارف نباشد، خداوند نسبت به اعمال او راضى نخواهد بود.

و قالَ الإمام موسى بن جعفر الکاظم (علیه السلام) : قَلیلُ الْعَمَلِ مِنَ الْعاقِلِ مَقْبُونٌ مُضاعَفٌ وَ کَثیرُالْعَمَلِ مِنْ أهْلِ الْهَوى وَالْجَهْلِ مَرْدُودٌ

تحف العقول: ص 286، بحارالأنوار: ج 70، ص 111، ح 14.

و حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمود: اعمال شخص عاقل مقبول است و چند برابر أجر خواهد داشت گرچه قلیل باشد، ولى شخص نادان و هوسران گرچه زیادکار و خدمت و عبادت کند پذیرفته نخواهد بود.


........................................................................ادامه دارد.......................

.............................................................

http://ahadis-o-revayat.blogfa.com/cat-10.aspx


 




تاریخ : پنج شنبه 94/2/24 | 1:29 صبح | نویسنده : سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی | نظر


  • paper | رپورتاژآگهی | فال تاروت چهار کارتی
  • فروش رپورتاژ | بک لینک دائمی